Zalig Pasen

Geluk is een raar ongrijpbaar iets. Ik voel me gelukkig vandaag en probeer te begrijpen waarom. Ik vraag me af of -als ik het nu goed omschrijf en ik lees het later terug- ik dan weer datzelfde gevoel kan oproepen. Want waar zit het ‘m in?

Om te beginnen in een paar dagen vrij, en een soort ontspannenheid die ik anders meestal niet voor elkaar krijg in die paar dagen: te onrustig, te veel moeten/willen. Natuurlijk was er mooi weer, maar ik heb met prachtig weer ook wel eens doodongelukkig binnen zitten simmen. Het begon gisteren al, het zijn vaak van die simpele dingen, met de fiets naar het korfbalveld door het prachtig aangelegde park en de lente uit zijn voegen zien barsten. Het zachtjes trillen van de lucht, en vooral geen haast hebben, lekker peddelen op de fiets richting bestemming, om me heen kijken en absorberen.

En daar aangekomen lekker hangen over de railing, beetje kletsen, beetje koffie. ‘s Avonds een verjaardag bij leuke mensen vlakbij. Onderuitgezakt op de bank zitten geiten met iemand die je op deze verjaardagen steeds weer opzoekt vanwege het zelfde gevoel voor humor: de wereld om ons heen in het belachelijke trekken.  Je ontluikende oudste die lekker blijft hangen op het feestje met leuke vrienden waar je haar vol vertrouwen bij achterlaat.

En dan vandaag zonder wekker wakker worden. Paasontbijtje maken, allemaal rustig aan geen haast, geen moeten. Beetje kletsen, kopje koffie, beetje prikken in een broodje en ‘eitje tik’ doen . Daarna mezelf opgepept om nu eindelijk die ene kamer te ontdoen van het behang. Mezelf onder druk gezet:  ik mag pas als ik klaar ben naar het volgende feestje. En dan is het klaar en zit je even later gedoucht en voldaan weer op de fiets in de lentelucht zonder jas.

Ook het andere feestje is vlakbij, een sapje wordt afgewisseld met een wijntje, en we prikken wat in een stukje kaas, horen de verhalen aan en kijken naar hoe de kinderen aan het stoeien zijn. Ik heb weer een nieuw iemand leren kennen en dan gaan we met zijn allen soep eten, broodjes en wat tapas. Kalm, niks hoeft.

Om een uur of 9 weer thuis, zondagavond is altijd een van de fijnste avonden. De tuindeuren staan nog open. Vroeger maakte de VPRO een groot onderdeel van de zondagavond uit. Jammer dat dat nu niet meer is. Nu staat de dvd aan van Zita Swoon. Muziek waar de liefde voor muziek vanaf druipt. Wat is dat mooi. Man een beetje pingelen op de gitaar, dochter laptoppen en blij met uitnodiging voor feestje, andere dochter belt zoet voor toestemming wat langer bij vriendin te blijven.

Ik zit wat te pielen achter de compu met een Indesign-video-cursusje.

Twee dagen niks & kalm aan en morgenochtend het vooruitzicht op een boottochtje tussen de weidevogels.

Zucht. Kalm, relaxt, mooi weer.

Zalig pasen & bedankt voor die bloemen.