Moederdag

Het is vandaag moederdag. En ieder jaar heb ik daar altijd een beetje moeite mee. Foto’s van allerlei vertederende knip en plakwerkjes gaan in het rond op social media.

En ineens lijkt er een onderscheid te zijn tussen moeders en niet-moeders. Ik denk  dan aan de basisscholen waar moederdag uitbundig gevierd wordt, terwijl er kinderen in de klas zitten die geen moeder hebben.

Maar ook denk ik op zo’n dag aan alle  vrouwen die geen moeder zijn omdat ze dat niet willen of kunnen. Of aan mensen die -om wat voor reden dan ook- zelf geen moeder hebben. Mijn eigen moeder is al overleden toen ik begin twintig was. Ik ben nu zelfs ouder dan zij ooit is geworden. Dan krijgt zo’n dag -hoe feestelijk ook bedoeld- ineens een donker randje.

Daarom was ik blij met de video die mijn vriendin Joyce postte op Facebook, als een tribuut aan alle vrouwen. Ruthie Foster zingt het lied “phenomenal woman” op basis van een gedicht van Maya Angelou.

Laten we even stilstaan bij al die fenomenale vrouwen op deze wereld, of ze nu bij ons zijn of niet.

Zie ook joycecordus.nl