Met woorden je angsten bezweren

Ik ben op vakantie en had mezelf voorgenomen zo min mogelijk op mijn facebook of whatsapp te kijken. Totdat er een vliegtuig uit de lucht werd geschoten. Vanaf dat moment probeerde ik alles te volgen maar vooral ook te begrijpen wat er precies gebeurd is en hoe zoiets kan. Ik zie profielfotos op Facebook van vrienden veranderen in zwarte vierkantjes of zwarte strikjes, verwijzingen worden geplaatst naar de prachtige uit het hart gegrepen toespraak van Timmermans, mooie citaten van schrijvers, de een nog poetischer verwoord dan de ander.

Ook probeer ik te begrijpen waarom dit mij en zoveel anderen om mij heen veel meer doet dan wanneer al die andere vliegtuigen die uit de lucht zijn geschoten. Want ja: het klopt dat er beangstigend veel vrienden van vrienden zijn die betrokken zijn bij dit ongeluk. Maar ook die kende ik eigenlijk niet. En ik lees met een soort pijnlijke gulzigheid de verdrietige verhalen over de gemiste mensen. De een nog schrijnender dan de ander. De leraar van mijn buurmeisje, de vriend van de vader van mijn collega, de ouders en het broertje van de vriendin van mijn andere collega…. Ik ken ze niet, maar de tragiek is voelbaar.

Ben ik dan zo pathetisch? Waarom voel ik dat niet bij alle andere rampen? Ik kan er alleen maar naar raden en denk dat het is omdat de kans dat mijn geliefden of ikzelf dit had kunnen zijn veel waarschijnlijker is dan je ooit zou kunnen, het is kortom voorstelbaarder.

Maar ik voel vooral de hele tijd de behoefte om iets te zeggen, te schrijven: iets troostends, iets treffends, iets wijs, maar er schiet me maar niks te binnen. Ik verbaas me over mijn eigen behoefte daartoe. En vandaag begrijp ik dat ik gewoon woorden wil vinden die de diepe angst in mij bezweren. Want ik ben eigenlijk hartstikke bang. Ik ben bang voor het kwaad in de mensen en bang dat ik daar niet tegenop kan. Bang voor een derde wereldoorlog. Bang voor de onredelijkheid in mensen, en bang dat dit nog meer woede en agressie oproept en het zich dan als een olievlek zal verspreiden. Bang dat we alleen maar machteloos kunnen toekijken en nog meer geschokt zullen worden door nog ergere dingen. Ik ben een vredelievend persoon, maar wat als ik tegenover iemand kom te staan die dat geen bal kan schelen?

Maar ik voel vooral ook onbegrip dat de ene mens de andere mens zoveel leed kan aandoen. En dat je daar zo weinig tegen kan doen. Wat een machteloos gevoel is dat. En hoe onzinnig om dan de hele tijd op facebook juist je protest te laten horen bij de mensen die juist niet bij die “slechterikken” behoren, als ik mag geloven dat ik mijn vrienden een beetje zorgvuldig heb uitgekozen. Maar toch blijft die behoefte om dat vooral tegen elkaar te blijven zeggen: wij zijn hier tegen, wij willen dit niet. Maar of het zinvol is? Of het iets helpt? Ik weet het niet. Maar niets doen helpt ook niet.

Ach ja, de eeuwige strijd tussen goed en kwaad. Ik trok als kind de sprookjes die slecht afliepen al niet zo, en dan is dit nog niet eens een sprookje. Wat kunnen we hiertegen doen, en als we hier dan de daders van gevonden hebben en berecht, is dan niet allang de volgende slechterik opgestaan? Machteloosheid, wat een rotgevoel. Dan is zo’n zwart vierkantje misschien het beste dat je kunt zeggen.

Blue Jasmine

Gewéldige film met fenomenaal acteertalent Cate Blanchett. Moet je zien. IK heb geen hoed, maar ik zou hem opeten als Cate geen Oscar krijgt.

Blijmakers

Een tijdje geleden werd mij verteld dat de beste benaming voor wat ik doe ‘blijmaker’ is. Ik vind het altijd geweldig als ik andere mensen blij kan maken. Met een aai over de bol, een goeie grap, een mooi lied of als ik een ontwerp heb gemaakt waarin ze zich helemaal herkennen.

Waar ik ook altijd enorm blij van wordt is van de dinsdagavond trainingen met mijn vriendjes bij improvisatietheatergroep placebo. Hoe een training eruitziet kun je zien op het filmpje dat Paul Koster afgelopen week van ons maakte.

20131003-193858.jpg

Moederdag

Het is vandaag moederdag. En ieder jaar heb ik daar altijd een beetje moeite mee. Foto’s van allerlei vertederende knip en plakwerkjes gaan in het rond op social media.

En ineens lijkt er een onderscheid te zijn tussen moeders en niet-moeders. Ik denk  dan aan de basisscholen waar moederdag uitbundig gevierd wordt, terwijl er kinderen in de klas zitten die geen moeder hebben.

Maar ook denk ik op zo’n dag aan alle  vrouwen die geen moeder zijn omdat ze dat niet willen of kunnen. Of aan mensen die -om wat voor reden dan ook- zelf geen moeder hebben. Mijn eigen moeder is al overleden toen ik begin twintig was. Ik ben nu zelfs ouder dan zij ooit is geworden. Dan krijgt zo’n dag -hoe feestelijk ook bedoeld- ineens een donker randje.

Daarom was ik blij met de video die mijn vriendin Joyce postte op Facebook, als een tribuut aan alle vrouwen. Ruthie Foster zingt het lied “phenomenal woman” op basis van een gedicht van Maya Angelou.

Laten we even stilstaan bij al die fenomenale vrouwen op deze wereld, of ze nu bij ons zijn of niet.

Zie ook joycecordus.nl

Ha! Hummus!

Nou, vooruit dan maar, ik kreeg toevallig deze week weer het verzoek om mijn recept voor hummus (is het nou met een of met twee m’s?) eens door te geven. Het is hartstikke lekker, heel makkelijk, en goedkoop, de moeite waard om hier even te delen dus!

  • 3 tenen knoflook
  • 1 blik kikkererwten (zo’n kleine)
  • 1 eetlepel tahin (sesampasta)
  • theelepel sambal
  • olijfolie
  • 1 citroen
  • 1/4 theelepel komijn (djinten)
  • zout (liefst gemalen zeezout)
  • ter garnering een paar olijven en evt. wat peterselie

Knoflooktenen eerst in de keukenmachine fijnmalen. (Dit om te voorkomen dat je later te grote stukken knoflook in je saus hebt. )Blik kikkererwten laten uitlekken maar wel deel van vocht bewaren

Hou een a twee eetlepels kikkererwten apart. Doe alles in de keukenmachine (ik doe het altijd met staafmixer in zo’n kom, ook goed):

Pureren maar, ik vind het zelf het lekkerste om daarna nog wat van de bewaarde kikkererwten erdoorheen te roeren. 
Proef een beetje van de saus. Misschien moet je nog wat kruiden, olijfolie, citroensap of zout toevoegen. Als de hummus te dik is dan wat verdunnen met het bewaarde kikkererwten vocht.

p.s.:  Tahin is te verkrijgen bij Oosterse winkels en en vaak ook bij reformzaken/macrobiotische biologische dynamische enzovoorts
Kun je het nergens vinden, dan kun je tahin zelf maken met sesamzaadjes.

Logo, visitekaartje, website voor Monique Lohuis kindercoach

Met heel veel plezier heb ik gewerkt aan de huisstijl voor Monique Lohuis, kindercoach. Monique vroeg mij een logo te ontwerpen, een visitekaartje en een website.

Toen ik haar vroeg hoe zij kon beschrijven wat haar werken met kinderen (en ouders) precies inhield vertelde ze mij dat het belangrijkst is, dat “het er al is.” en dat zij eigenlijk net als bij het pellen van een ui probeert te komen tot de kern. Dat vond ik een heel mooie omschrijving die ik heb uitgewerkt in het logo voor haar bedrijf.

De schillen van de ui zijn weliswaar enigszins abstract nog te herleiden, maar ook kun je er een jonger persoon in zien die beschermd wordt, of opgevangen wordt door een ouder, een verzorger, een coach…


 

Op basis van dit logo heb ik verder een visitekaartje en website uitgewerkt.

De kleuren zwart, wit en groen zijn nadrukkelijk aanwezig.

Monique wilde graag een heldere, vrolijke site, liefst met handgetekende objecten, maar vooral ook een site die heel eenvoudig en daardoor heel overzichtelijk is. Daar zijn we aardig in geslaagd al zeg ik het zelf. 😉

 

 

 

 

 

 

 

http://www.moniquelohuiskindercoach.nl/

 

Logo voor Fair Witness

Fair Witness is het gloednieuwe bedrijf van Chris Beerthuizen. Chris kwam bij mij met de vraag of ik een logo wilde maken voor zijn coaching praktijk. Ik was natuurlijk nieuwsgierig naar de betekenis van de naam Fair witness en Chris legde uit dat dit een van de waarnemingsposities is binnen de hypnose. Chris gebruikt in zijn praktijk hypnose technieken, maar ook sport is een belangrijk element in zijn bedrijf.

Chris had zelf al de kleuren groen en blauw in gedachten, maar toen ik hem hierover doorvroeg was het mooi dat de kleur rood misschien wel veel beter zou passen omdat hij dit associeerde met leven, actief zijn, het hart, en sanguin (bloed).

We hebben het nog wel even geprobeerd, dat blauw en groen, maar zijn uiteindelijk toch bij een mooie donkerrode kleur uitgekomen. Als je goed kijkt naar het logo zie je dat het behalve de letter F ook een oog is (symbolisch voor waarnemen), en dat er veel dynamiek in zit waardoor de sport ook een plaats heeft gekregen. Het logo heeft inmiddels een mooie plek gekregen op de website die door Frits Beerthuizen is gebouwd.

Studio 9

Ik hou nooit zo van gitaarbandjes, en hield dus ook nooit zo van Di-rect. Maar de band heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt sinds de komst van de toetsenist Vince en zanger Marcel. Ook als is het een beetje aparte verschijning die Marcel, zodra hij gaat zingen gebeurt er iets, de manier waarop hij hoge tonen verbindt, dat hese: ik vind het echt prachtig.

Afgelopen week zagen we Direct in het leuke en nieuwe programma Studio 9 waarvan ik hoop dat het een blijvertje is. Ze ontmoetten daar zangeres Nynke Laverman en gingen de uitdaging aan om samen met haar in 36 uur een nummer te schrijven. Ik heb het nummer nu al een paar keer gedraaid en kan wel janken zo mooi vind ik het.

Poster Holland Festival 2011

Deze keer was de opdracht voor school: bedenk een concept voor het Holland Festival en ontwerp vervolgens een affiche.

Na enig onderzoek ontdekte ik dat een van de oprichters van het Holland festival Peter Diamand was. Dit combineerde ik met mijn overpeinzingen over het Holland festival: dat het toch wel een enigszins elitaire aangelegenheid is, het heeft iets exclusiefs.

Zo kwam ik op het idee de diamantvorm als symbool te gebruiken. Een diamant is een exclusief en kostbaar iets en heeft meerdere facetten (zoals het Holland Festival dat ook laat zien). Als je deze vormen op een bepaalde manier arrangeert krijg je een kaleidoscopisch effect: genoeg aanknopingspunten voor het maken van een affiche.

De pure grafische vorm is op zich zelf al sterk genoeg, maar kan ook nog heel goed gecombineerd worden met een aantal originele foto’s van het Holland Festival in 2011