Hatseflats!

Ik zeg: Hatseflats! En even tussendoor een site ontwerpen en bouwen voor de allerleukste theaterimprovisatie groep voor kinderen: Hatseflats! Daarbij dankbaar gebruik makend van een bestaand thema voor WordPress, dus lekker snel klaar, en toch nog super persoonlijk door de bedachte foto in de header.

Ontwerp voor frisdrank

Deze keer luidde de opdracht voor school: bedenk een concept voor een frisdrank, en werk dat concept uit naar een label voor een fles en een blikje. De laatste in twee smaakvarianten. Kies daarvoor uit een van de drie gegeven namen.

De naam die ik -intuïtief- koos werd Guarana Tang. Na enig speuren ontdekte ik dat er in Zuid Amerika groepen indianen leven (de Guarani) die letterlijk verdeeld zijn over heel Zuid Amerika. Om hun strijd te ondersteunen bedacht ik dat het een goed en mooi idee zou zijn om van iedere verkochte fles een euro te storten op een fonds ten behoeve van het Guarani volk.

Ik heb een logo ontworpen dat een veertje weergeeft. Dit staat symbool voor zowel de indianen als de Macaw papegaai (symbool voor vrijheid) die in dit gebied leeft. Omdat de Macaw papegaai knalblauw en knalgeel is was het niet zo heer erg ingewikkeld om de kleuren te bedenken. 🙂

Om het logo te ondersteunen heb ik zelf een lettertype ontworpen op basis van de symbolentaal die de indianen gebruiken. Daarbij wordt gebruik gemaakt van halve cirkels die mensen voorstellen. De fles zelf is tenslotte transparant om het enerzijds letterlijk en figuurlijk niet al te zwaar te laten worden (vanwege de boodschap). Je kunt door de fles heen kijken en dan lees je in het Guarani de verklaring van de rechten van de mens. Aan de fles zelf hangt naast het labeltje ook twee veertjes: een knalblauw én een knalgele.

De fles is een wat luxere uitvoering dan de frisdrank-blikjes. Maar ook deze wilde ik graag transparant maken. Ik heb me zelfs bemoeid met de kleur van de drankjes die erin zitten: blauw en geel natuurlijk 😉

Tas & t-shirt voor Oerol

In een van mijn eerdere berichten vertelde ik over het moodboard dat ik gemaakt had op basis van de opdracht van mijn opleiding over Oerol: maak een concept gebaseerd op het thema van dit jaar “het geluid van een eiland”.

Via dat concept ben ik gekomen tot het ontwerpen van een jurkje en een tas. Beide uiteraard vervaardigd van het materiaal dat je vind op een verlaten eiland (immers het eiland is “in nood”, geen subsidie meer, het lijdt schipbreuk). En bedrukt met de woorden ‘dit’ en ‘dah’ (morse-taal)Het (kinder-)jurkje is gemaakt van jute (voor het comfort natuurlijk wel gevoerd met een katoenen binnenkant) en op de voorkant voorzien van stevige doorzichtige plastic vakjes waarin de talismannen verzameld kunnen worden. Op die manier kun je het hele morse-alfabet bij elkaar verzamelen en ziet het er nog kunstzinnig uit ook.

Ook de tas is gemaakt van “ruig” materiaal. Hiervoor is een verhuisdeken gebruikt. Aan de tas zitten een vijftal messing ringen met kettingen waaraan je op eenvoudige wijze je eigen talismannen kunt hangen, en dus ook je eigen woorden kunt vormen.

En last but not least: enthousiast geworden heb ik ook nog maar een promo-filmpje gemaakt.

De hele uitwerking van de opdracht werd beloond met drie negens. Daar ben ik natuurlijk erg blij mee!

Loopbaanplein

De gemeente Haarlemmermeer wilde een site die gebruikt kon worden om de interne mobiliteit te stimuleren en ondersteunen. De site moest lekker fris zijn en mocht ook wel een beetje “fun” uitstralen.

Ik heb daarvoor een website ontworpen en gebouwd met een opvallende headerafbeelding. Het is een Flash waarbij na een druk op de knop de medewerker en de werkplek verwisseld worden. De werkplekken zijn daarbij op vrolijke wijze  geïllustreerd.

Daarnaast is de site zo ingericht dat er beroepskeuze en loopbaan-testen in de site ingeladen worden die het personeel kan gebruiken. De site is in een intranetomgeving gebouwd en daardoor niet zichtbaar van buitenaf.

Voor de zorgvuldigheid heb ik de afbeeldingen van de medewerkers vervangen. De site is enthousiast ontvangen en wordt nu als voorbeeld gebruikt bij andere gemeentes. In het voorbeeld de site zélf en  een drietal voorbeeld headers (in werkelijkheid zijn het er een stuk of tien.)

Affiche Weerwolven in het wild

Potverdorie, ik loop behoorlijk achter zeg… Dit affiche heb ik gemaakt voor het weerwolven project van Placebo, de improvisatie theatergroep waarin ik speel. Het was echt een fantastisch project waarbij we drie voorstellingen in het bos hebben gespeeld. In de film hieronder -gemaakt door Dorus Oerlemans- kun je een impressie zien.

Site voor Impro-Amsterdam

Voor http://impro-amsterdam.nl/ werd ik gevraagd een nieuwe site te ontwerpen en bouwen. Er bestond al een affiche dus dat was handig.

Toch is het altijd even puzzelen om van een staand ontwerp (het affiche) een liggende variant te maken.

Daarnaast leek het me leuk om de navigatie een beetje speels te zodat de handjes de knoppen werden voor het menu.

Natuurlijk moeten de tweets over het festival en de sponsors ook een plekje kijken en dat is goed gelukt. Wát een leuke site, al zeg ik het zelf .

Concept & moodboard Oerol

Deze keer is de opdracht van school: bedenk vanuit het thema van dit jaar van Oerol “het geluid van een eiland” een concept en maak daarvan een moodboard.

Het concept dat ik via een mindmapping sessie bedacht is: Oerol is in nood vanwege dreigende subsidiestop. Een eiland dat in nood is zend S.O.S. signalen uit. Dan is het bekende morse-signaal “kort kort, lang lang” te horen.

Maar het is ook zichtbaar, er blijkt zelfs een uitgeschreven morse-taal te zijn: “dit dit, dah dah“, dat staat eigenlijk voor “kort kort, lang lang”, en het hele alfabet is op die manier om te zetten in morse.

Met die “noodtaal” kun je communiceren en het leek mij een leuk idee wanneer bezoekers op het oerol festival een beetje het gevoel krijgen van een verlaten eiland waar je het hebt te doen met de restanten van een verlaten eiland, je kunt slechts steen, hout zand en dergelijke gebruiken. Op ieder locatie krijg je bij het kopen van eenkaartje voor de voorstelling een talisman mee. Op die talisman staat steeds een letter uit dat morse-alfabet. Deze kun je verzamelen: een soort Oerol-voetbalplaatjes. En als je er meerdere verzameld hebt kun je dus zelfs hele zinnen fabriceren waarmee je kunt communiceren. Op de foto’s kun je zien hoe het moodboard eruitziet.

Commentaar van de docent: “geen speld tussen te krijgen” Kijk. zo horen wij dat graag 😉 In de volgende stap gaan we dit vertalen naar een tas en een t-shirt. Ben benieuwd waar ik op uitkom.

’s Avonds laat op het station

Vrijwel iedere dinsdagavond kom ik laat aan op het station. Ik ben dan lang blijven hangen in de kroeg met de leden van Placebo, de improvisatietheatergroep waar ik wekelijks mee train. Iedere keer is het te gezellig om op de klok te kijken, en iedere keer weer kom ik dan eigenlijk te laat aan op het station, waardoor ik soms wel drie kwartier moet wachten op mijn trein.

Soms koop ik nog een patatje. Niet omdat ik honger heb, maar om wat te doen te hebben, en de snackbar de enige winkel is die nog open is. Meestal is het een bak met slappe gefrituurde slierten en een dikke klodder aandoenlijke mayo die ik dan op het perron naar binnen zit te werken.

Troosteloos. Iedere keer weer is die patat eigenlijk niet lekker. En iedere keer weer voel ik me een beetje verloren daar op het station.

De meeste mensen zijn in gezelschap, en hebben een slokje teveel op. Ze slingeren gierend of schreeuwend over het perron, en ploffen naast me op de bank. Vandaag vertrekt mijn trein om 01.15. Geen tijd voor een vrouw van mijn leeftijd om nog op het station rond te hangen. Alleen de mannen zie je alleen.

Rechts naast me aan de kop van het bankje zit een ethiopisch uitziende man. Hij zit al 30 minuten op dezelfde plek en zijn voeten wippen heen en weer. Soms gaapt hij. Links naast me zit een jonge jongen van een jaar of 20. Hij is zo te zien niet Nederlands, maar waar hij vandaan komt kan ik niet raden. Hij zit aan de haren op zijn arm te plukken en kijkt af en toe steels naar wat ik toch aan het doen ben met die Ipad op mijn schoot.

In de verte hoor ik het snerpende geluid van staal op staal, en het lijkt of er continu een grote droger aanstaat, maar het zijn de ronkende machines van de stilstaande treinen. De jongen naast mij checkt voor de derde keer zijn mobiel. En de Ethiopier gaapt nog een keer. Het begint langzaamaan steeds kouder te worden.

Ik heb net in de AH to go een zakje drop gekocht. Weer eens wat anders dan die vieze patat, en het geeft me wat te doen. Af en toe graai ik in de boodschappentas die voor me op de grond staat. Toen ik in de AH was, was er een surinaamse vrouw met een ongelooflijk dikke kont in een zwarte legging. Ze praatte op luide toon tegen de drie mannen in de AH. Ze was volkomen onverstaanbaar, en begon steeds harder te praten. De mannen -twee Marokkanen en een Chinees, waren een beetje verlegen met de situatie. Ze begonnen te lachen en de vrouw gierde het uit en begon nog meer onverstaanbare dingen tegen ze te roepen.

Er wordt omgeroepen dat de trein 10 minuten vertraging heeft. Gek genoeg is dat heel vaak zo rond dit tijdstip. Ik vraag me af hoe dat kan, zo buiten het spitsuur. Heel langzaam ebt het plezier van de avond een beetje weg, en ik vraag me weer eens af waarom ik dit toch iedere keer weer doe. De prijs is hoog voor een avondje lol, en ik ga maar niet uitrekenen hoe laat ik pas in bed zal liggen.

Naast mij komt een jonge jongen zitten van een jaar of 18. Versleten grijze allstars, en een blauwe spijkerbroek, hij heeft een koptelefoon op, zakt wat onderuit en valt in slaap. Voor mij loopt  een hollandse man in grijs trainingspak al ijsberend een sigaretje te roken, en een surinaamse man met rastahaar staat te bellen. Alles op gedempte toon gek genoeg. Alsof we ons aan het voorbereiden zijn op het naar bed toe gaan. Een bankje verder zitten drie meisjes heel dicht bij elkaar zachtjes te praten en te giechelen, ik schat de meisjes een jaar of veertien. Weet hun moeder dit, en moeten ze morgen niet naar school? ik heb het koud. Ik wou dat de trein er aan kwam. Ik graai nog een keer in de boodschappentas en neem een dropje.

Een t-shirt voor Sail

Deze keer kregen we de opdracht een t-shirt te ontwerpen voor Sail. Ik heb ervoor gekozen een patroon te ontwerpen van kleine zichzelf-repeterende ankertjes.

Dit werkte zo goed dat ik er met gemak een aantal verschillende van kon maken.

Grappig effect bij het eerste t-shirt is dat het bijna Delfts Blauw lijkt.