Hoe zou het nu met Laila gaan?

Toen ik vanavond aankwam op het CS in Amsterdam werd er een jonge Turkse vrouw niet goed in de trein. Samen met een andere vrouw hielp ik haar. Ze had een dochtertje bij zich van een jaar of zeven.

De Turkse vrouw wilde eigenlijk het liefst naar huis, maar het zag er niet zo goed uit, ze greep steeds naar haar buik en zag spierwit.

Al gauw vond ze het goed dat we een ambulance regelden voor haar, want haar huis ging ze niet meer redden. We vonden een wat afgelegen plekje op het station waar ze kon zitten. Ik probeerde haar een beetje gerust te stellen want ze raakte af en toe in paniek.

Ondertussen hielden we ook haar dochter bezig die al die aandacht eigenlijk wel interessant vond.

De vrouw vertelde dat ze Laila heette en dat ze 5 weken en 5 dagen zwanger was, dus al gauw was duidelijk wat er aan de hand was. Het leek eeuwen eer die ambulance er aan kwam en ondertussen kwamen er steeds meer politiemensen en beveiligers met mobilofoons om haar heen staan. Er kwamen ook twee stevige beveiligers langs in een knalgeel hesje die met luide stem tegen Laila zeiden dat ze rustig moest blijven. Maar Laila was juist heel erg rustig, en het dochtertje klampte zich van schrik aan haar moeder vast.

Ik had zo met haar te doen. Helemaal toen ze vertelde dat ze na haar eerste dochter een tweede kindje was verloren dat pas 21 dagen oud was. Ze begon te huilen, en vertelde dat ze zo bang was dat ze dit kindje ging verliezen. Ik pakte haar vast om haar te troosten. Jeetje, wat kan je doen op zo’n moment? Ik vroeg haar of ze iemand wilde bellen, of er misschien iemand thuis op haar zat te wachten? Ze vertelde dat haar man aan het werk was en dat ze hem niet wilde bellen want “dan gaat ‘ie zo lopen stressen” We moesten er om lachen en zij ook, tot ze weer verschrikt naar haar buik greep.

Ondertussen stopte ik haar mobiel weer in haar tas, en ook haar dochters handschoenen stopte ik erin. Ik verbaasde me zelf over mijn eigen vrijpostigheid en excuseerde me. “Nee nee, jullie zijn zo lief voor me” zei ze. Toen kwam de ambulance en we brachten haar er naar toe. Het dochtertje mocht voorin, en zat te stralen: zo grappig! Laila ging met haar witte gezicht achterin zitten.

We vroegen nog of ze wilde dat we mee gingen met haar in de ambulance, maar dat was niet nodig, en ik realiseerde me ook dat ik op weg was naar de training met mijn theatergroep en ook verder moest. De deuren van de ambulance gingen dicht en we stonden haar een beetje knullig uit te zwaaien.

Ik stond nog wat grapjes te maken met de vrouw die ook meegeholpen had -dat we het A-team waren en zo- en toen ging ik weer verder, op weg naar de training. Maar de rest van de avond zag ik steeds weer het bange gezicht van Laila voor me. Hoe zou het met haar gaan nu?

Een Mexicaans kookboek

Voor de opleiding grafisch vormgeving die ik dit jaar ben begonnen moesten we een kookboek maken. Een Mexicaans kookboek wel te verstaan, en daarbij moesten we ook nog eens drie varianten (omslagen) maken: eentje met vleesgerechten, een met visgerechten en eentje met patisserie. Dat het zo’n klus is om een boek te maken wist ik niet, maar wat heb ik er toch een plezier in. Hoe langer ik deze opleiding doe hoe meer ik er achter kom dat dit hetgeen is wat ik het liefste doe: mooie plaatjes maken!

Zelf pasta maken, leuk om te doen, en lekker!

Vandaag is het zondag, en de hele dag ligt voor me. Een ideale dag dus om weer eens lekker zelf pasta te maken. Het is zo simpel, zo lekker en ideaal om samen met je kind te doen, de kleintjes kunnen helpen met bolletjes deeg maken, zijn ze wat groter dan kunnen ze zelf al makkelijk van die grote pastavellen maken met behulp van de pastamachine. Ik heb vandaag met mijn dochter van 14 ontzettend veel plezier gehad in het samen koken, die hoef je niks uit te leggen, die snapt dat zo wel 😉

  • 100 gram bloem & 1 ei per persoon
  • spinazie voor 4 personen diepvries, a la creme
  • halve (rode) ui
  • bakje ricotta
  • bosje salie

Voor zelfgemaakte pasta reken ik altijd 100 gram meel en 1 ei per persoon. Denk er om dat je geen gewone bloem koopt maar de speciale bloem voor het maken van pasta. (Ik neem zelf altijd het meel waarop “pasta duro”  staat). Ik ga in dit recept uit van 400 gram bloem en 4 eieren. 4 personen dus.

Bloem & eieren in de kom, even goed roeren met een vork en dan kneden maar tot een grote bol. Verdeel de bol in 4 stukken. Uurtje laten rusten in de koelkast. Heb je geen geduld (zoals ik) dan mag je ook meteen aan de slag. Dat uurtje rusten is echt voor de fijnproevers. Ik merk het verschil echt niet.

Ondertussen kun je de vulling vast maken:

Halve (rode) ui klein gesneden even laten stoven in ruim olijfolie. Doe er voor 4 personen diepvries spinazie a la crème bij en peper & zout. Dit laat je lekker stoven terwijl je de pasta gaat maken, ondertussen steeds roeren en op het laatst roer je er een bakje ricotta doorheen.

Ik heb een tijdje terug een pastamachine gekocht bij de Hema. Die werkt prima! Maar een duurdere mag natuurlijk ook als jij daar op staat 😀 . Halveer alle bollen en sla ze een beetje plat. Pastamachine op stand 5 en haal het deeg erdoor heen: je hebt meteen al een verbazingwekkend mooi plat lapje deeg.

Als het erg kapot is, dan gewoon een paar keer dubbelvouwen en dan haal je het er nog een paar keer door. Als laatste haal je de lap met stand 8 er nog een keer doorheen. Leg deze lap op een plank of op het aanrecht. Beetje bloem er op en er onder om het niet te laten plakken.

Nu komt het deel waarbij kleine kinderen heel goed kunnen helpen: met een rondje steek je vormpjes uit het deeg. Zelf had ik met Koninginnedag een “pasteitjes-ding”  op de kop getikt (zie foto) en met de opengeklapte vorm kan je dan heel mooi rondjes uit het deeg drukken. Heb je zo’n vormpje niet dan maak je het zelf: snij dan b.v. rondjes uit of vierkantjes met een koekvormpje of een schoteltje of… kijk even om je heen waarmee dat kan.

Leg in het midden van het uitgestoken deegvel een flinke theelepel (niet teveel!) vulling en vouw het dicht met het “pasteitjes-ding” of leg er een andere helft overheen en druk de randen aan met een vork. Blijven de randen niet zo goed plakken maak die dan even een klein beetje vochtig met water.

Kook de pasta 5 tot 8 minuten (even proeven) in ruim kokend water met zout en een scheut olijfolie.

Strooi er wat (liefst verse) geraspte Parmezaanse kaas over of Pecorino en wat druppels olijfolie. Helemaal af wordt het met wat salieblaadjes die je in de olijfolie hebt gebakken. Ook heerlijk met zelfgemaakte pesto!

Ik ben begonnen!

Een lang gekoesterde wens is eindelijk in vervulling gegaan. Ik ben begonnen met mijn opleiding grafische vormgeving aan het Grafisch Media Instituut Ik heb daar een aantal jaren ooit de opleiding voor webdesigner gedaan en dat is me goed bevallen. Toch begon het grafische werk mij meer en meer te boeien. Ik ben altijd al bezig geweest met het verzamelen van mooie plaatjes, ik gris altijd mooie folders mee, of opvallende kaartjes voor je-weet-maar-nooit. Ik heb inmiddels al een heel boekwerk vol met inspirerende vormgevingsdingen. Daarnaast ben ik ook al een tijdje bezig met het maken van collages.

Heel geleidelijk aan kreeg ik steeds meer vraag naar het maken van een logo, een folder of een visitekaartje. Regelmatig  liep ik er dan tegen aan dat ik maar moeizaam verder kwam dan wat “geinig klooien” met  letters. Ik wilde zo graag weten waarom ik nu vastliep, of wat er nog meer uit te halen was, maar vooral wilde ik alles weten wat er maar te weten viel. En dus heb ik me aangemeld en ben ik verleden week begonnen. Het was de eerste les meteen al een aha-erlebnis. Dingen die ik intuïtief al wist werden nu benoemd. Vandaag moet ik huiswerk maken voor de tweede les. Vroeger vond ik huiswerk maken vreselijk, nu kan ik haast niet wachten….

Tot mijn verbazing reageerde iemand met de opmerking dat ze het zo geweldig vond dat ik -nu nog- begon met een dergelijke opleiding. Alsof je op latere leeftijd dat niet meer zou moeten willen of kunnen? Dat snap ik niet. Elke dag in je leven is er een, en dus elke dag weer de mogelijkheid om te doen wat je het liefste wil, en of je dan 10 bent of 100: wat maakt dat nou uit? Leef en geniet!

Wat is de kleur van je bedrijf? (Werken met Kuler)

Een van de allerleukste dingen van het bouwen van een website vind ik de allereerste oriënterende gesprekken. Zo’n gesprek kost niks, en het is ontzettend leuk om samen te puzzelen en ideeën te vergaren om iets neer te zetten dat echt bij jou past. Er komt dan altijd een soort energie vrij waar ik altijd erg vrolijk van wordt, en mijn klant ook.

Prachtig is dat. Vandaag tipte ik twee klanten de Kuler site van Adobe waar ze kunnen spelen met kleuren.

Soms heb je namelijk nog geen logo, maar weet je wel bijvoorbeeld al de kleur. Groen bijvoorbeeld. Maar er zijn een heleboel kleuren groen, en als je nu eerst eens begint met die ene kleur groen (is het meer appeltjes- of toch meer linde-groen..) te vinden en dan een tweede kleur, die kan tegengesteld zijn, of contrasterend of….?

Nog mooier is het als die kleur ook een betekenis heeft. Groen bijvoorbeeld omdat je nog een groentje bent, of omdat je iets met tuinen doet, of omdat je Sonja Groen heet. En dan een beetje terracottta als tegenkleur omdat je dat gewoon een mooie combinatie vind, of omdat je wel met beide benen op de vloer staat, of omdat die kleur voor jou staat voor warmte of romantiek.

Zo bouw je stap voor stap aan de identiteit van je bedrijf. En hoe leuk het kan zijn om met die kleuren te spelen dat zie je op de Kulersite van Adobe. Je kan je daar laten inspireren door de prachtige kleurencombinaties die anderen al een keer hebben gemaakt en daar je eigen kleuren aan toevoegen, of via de create button aan de linkerkant helemaal van begin af aan zelf iets gaan maken.

Als je die basis eenmaal hebt kun je van daaruit gaan bouwen aan een logo, visitekaartje, website… noem maar op! Maar ik heb je gewaarschuwd, voor je het weet zit je een hele middag te kleuren….

Ik doe mee aan de SamenLoop voor Hoop, help jij mij?

Een tijdje terug deed een collega tijdens werkoverleg een prachtige oproep om mee te doen aan de Samenloop voor Hoop.

SamenLoop voor Hoop is een lokaal wandelevenement van KWF Kankerbestrijding dat 24 uur duurt. SamenLoop voor Hoop zet (ex)kankerpatiënten in het zonnetje en herdenkt de overledenen.

Vier het leven!

Mijn motto is altijd al geweest Vier het leven! En met dit inspirerende evenement vieren we het leven, zamelen we geld in voor wetenschappelijk kankeronderzoek, en geven we informatie over kanker. En…het evenement wordt volledig door vrijwilligers georganiseerd.

Het is de bedoeling dat we dit gaan doen in een team van 10 tot 15 vrijwilligers. Omdat ik het een prachtig initiatief vind ga ik gewoon meedoen. Ook al ben ik niet sportief, ook al heb ik na een halfuur waarschijnlijk al blaren en pijn in mijn rug: het kan me niet schelen hoe laat ik moet, ik doe het gewoon.

24 uur

We gaan met onze teamleden lopen gedurende 24 uur afwisselend. Zo wandelt er altijd minstens één teamlid op de baan: als symbool voor de voortdurende strijd tegen kanker.

Help jij mee?

Voorafgaand aan de SamenLoop voor Hoop zamelt elk teamlid zoveel mogelijk geld in. Door zich te laten sponsoren of bijvoorbeeld Kaarsen voor Hoop aan de man te brengen. Kijk, en daar kun jij mij nu mee helpen. Dus doe ik hierbij een oproep:

Ik zoek steun! Dat kun je doen door een bedrag dat je kunt missen over te maken op rekening 1522.78.672 bij de Rabobank te Badhoevedorp t.n.v. Samenloop voor Hoop Badhoevedorp ovv donaties team CMO Haarlemmermeer.

Met 1 euro ben ik al blij, meer mag natuurlijk ook! Op deze site hou ik in de rechterbalk de stand bij en tot nu toe is de stand 100 euro!

Wat je ook kunt doen is een mooie kaarsenzak kopen. Iedereen kan een Kaars van Hoop opdragen aan iemand die kanker heeft of heeft gehad. Dit doet u door op een (papieren) kaarsenzak een persoonlijke boodschap te schrijven voor een dierbare. Deze kaarsen(zakken) worden vervolgens rondom de baan neergezet. De kaarsenzak kun je voorafgaand of tijdens het evenement kopen. Of bij mij natuurlijk!

Het gedenkmoment vindt plaats als alle kaarsen zijn aangestoken.

Kaarsenceremonie

Als het donker is dan is het tijd voor de Kaarsenceremonie.

Een indrukwekkend onderdeel van SamenLoop voor Hoop.
Het is hét moment om stil te staan bij kankerpatiënten, ex-kankerpatiënten en alle mensen die de strijd tegen kanker hebben verloren.

Het is het moment waarop iedereen beseft waar SamenLoop voor Hoop eigenlijk om draait.

3 minuten mayonaise

Ik heb ooit zo’n geweldig recept voor mayonaise gevonden in een boekje dat ik ooit voor mijn verjaardag gekregen heb. Ik dacht altijd dat mayonaise een langdurig en lastig werkje was, althans, zo heb ik het vroeger ooit geleerd op school. (Jawel, ik heb een jaar vormingsklas gedaan, dat vond mijn moeder een goed idee, werd ik een goeie huisvrouw van).

Maar deze mayonaise is echt heerlijk (lekker bij verse moot zalm bijvoorbeeld) en in een paar minuten klaar. Het komt uit het boekje Kookschrift van een kookgek van Joop Braakhekke. Tijd niets meet gehoord van die man, maar dit terzijde.

Doe in een mengbeker (alle tegelijk) 1 ei (dooier moet heel zijn), aanvullen tot 100 ml met azijn, peper, zout en mosterd en 300 ml olie. Staafmixer op de bodem zetten, laten draaien, langzaam omhoog trekken en de mayonaise is klaar. Heerlijk!

Tip: waneer je het bij verse zalm eet meng er dan bijvoorbeeld verse peterselie doorheen, of kappertjes. Nóg lekkerderder.

Welkom in de webkitchen

Wil je jezelf in the picture zetten, of de diensten die je als freelancer of bedrijf aanbiedt, dan ontkom je er niet aan. Je eigen website ontwerpen. Maar wat nou als je daar geen tijd voor hebt? Je hebt het al zo druk. En eigenlijk wil je je liever bezig houden met 1001 andere zaken. Dan ben je hier aan het juiste adres! Want Doris regelt het allemaal voor je. In haar eigen Webkitchen.

Met Webkitchen haal je hèt recept in huis voor een website die bij jouw wensen past en toch betaalbaar is. Met alle ingrediënten die je er zelf graag in wilt verwerken. En snel leverbaar.

    • Kant & Klaar –basiswebsite, kant & klaar afgeleverd, met alle belangrijke basiselementen. Vandaar uit kun je het zelf verder uit gaan bouwen. Voor starters een goede optie.
    • A la Carte – website met alles erop en eraan en meer. Heb je al een idee hoe de website er ongeveer uit zou moeten zien? Misschien ben je ergens een website tegengekomen die je bevalt qua stijl en mogelijkheden, die je ook in je eigen website wilt verwerken. Geen probleem. Doris neemt je wensen graag met je door en bouwt je website helemaal naar jouw wens.
    • Vormgeving. Logo’s, uitnodigingen, visitekaartjes, briefpapier, menukaarten, posters, buttons, ansichtkaarten.

Doris is van veel markten thuis. Kijk gerust rond in haar Webkitchen, of ga direct naar de contactpagina om jouw droomwebsite of grafisch ontwerp tot stand te brengen. Alles kan in de Webkitchen van Doris.

Webkitchen: lekker snel & makkelijk!