Logo en visitekaartje voor Klik!

Voor het gloednieuwe bedrijf Klik! werd ik door oprichters Jip en Ralph gevraagd het logo te ontwerpen. Klik! brengt podia dichter bij hun doelgroep door bezoekers zelf een rol te laten spelen in een cultureel evenement.

Klik! gebruikt interactieve greenscreen-technologie. De bezoeker stapt in de greenscreen-omgeving van Klik! en ziet zichzelf direct op een van te voren gekozen foto. Het idee achter het logo is dat de zgn. viewfinder deel uitmaakt van het logo en natuurlijk komt de groene kleur terug.

Het spelen met de viewfinder heb ik vervolgens ook toegepast op het visitekaartje. Ieder symbooltje op dit kaartje heeft een betekenis. Als je de twee batterijtjes van de visitekaartjes over elkaar heen legt zie je dat beide mannen elkaar mooi aanvullen: samen zijn ze een geheel 😉

Nu de website nog 😉

Moederdag

Het is vandaag moederdag. En ieder jaar heb ik daar altijd een beetje moeite mee. Foto’s van allerlei vertederende knip en plakwerkjes gaan in het rond op social media.

En ineens lijkt er een onderscheid te zijn tussen moeders en niet-moeders. Ik denk  dan aan de basisscholen waar moederdag uitbundig gevierd wordt, terwijl er kinderen in de klas zitten die geen moeder hebben.

Maar ook denk ik op zo’n dag aan alle  vrouwen die geen moeder zijn omdat ze dat niet willen of kunnen. Of aan mensen die -om wat voor reden dan ook- zelf geen moeder hebben. Mijn eigen moeder is al overleden toen ik begin twintig was. Ik ben nu zelfs ouder dan zij ooit is geworden. Dan krijgt zo’n dag -hoe feestelijk ook bedoeld- ineens een donker randje.

Daarom was ik blij met de video die mijn vriendin Joyce postte op Facebook, als een tribuut aan alle vrouwen. Ruthie Foster zingt het lied “phenomenal woman” op basis van een gedicht van Maya Angelou.

Laten we even stilstaan bij al die fenomenale vrouwen op deze wereld, of ze nu bij ons zijn of niet.

Zie ook joycecordus.nl

Website voor Joyce

Ik schreef in een eerder bericht al over het logo en de kaartjes die ik voor Joyce had ontworpen. Inmiddels is haar website ook al een tijdje klaar. De kleuren en het logo zijn zo sprekend, daar past alleen maar een  vrij minimalistische website bij, en de inspirerende  content is iets wat  je helemaal aan Joyce kunt overlaten…

 

Wat kost een website?

Deze week kreeg ik dit berichtje van iemand:

Hoi Doris, ik ben een bedrijf begonnen en ik sta te trappelen om te beginnen. Kun je een beetje inschatten hoe lang je nodig hebt om voor mij een website, logo enz te maken en op welke prijs je dan uitkomt? Ik wil over vier weken ongeveer beginnen, lukt dat denk je? Een domeinnaam heb ik nog niet, een bedrijfsnaam wel zo goed als bijna zeker.
 
Hartelijke groet,

….

Ik krijg heel vaak dit soort vragen: “Wat kost een website? Wat kost een logo? Hoe lang duurt het? Ik wil het graag snel hebben, kan dat?

Dit is wat ik terug schreef:

Heel herkenbaar hoor, dat trappelen 😉 Het maken van een website kan variëren van een middagje tot vele weken, ik vergelijk het wel eens met een huis bouwen: dat kan ook op verschillende manieren: wil je één of meerdere verdiepingen? Een hutje met vier palen is zo gebouwd, maar een flat? Oftewel: daarvoor moeten we echt even om de tafel. Maar eerst  moet je jezelf de vraag stellen: wil ik het snel, of wil ik het goed. Het opzetten van een eigen bedrijf is een belangrijke aangelegenheid, daarbij ga je niet over één nacht ijs, en dat moet je -naar mijn mening- dus ook niet met je website doen. Een website is tegenwoordig zo belangrijk!

Nog los van de content: heb je al een indeling bijvoorbeeld, heb je al teksten geschreven? Heb je al precies voor ogen wie je doelgroep is, wat wil je bereiken en hoe ga je dat bereiken, want met alleen een website ben je er tegenwoordig al niet meer, hoe ga je jezelf promoten bijvoorbeeld? Via Twitter? Facebook? LinkedIn? Ga je adverteren?

Ga je zelf de teksten en de afbeeldingen erin zetten of wil je dat ik dat voor je doe? Een standaard raamwerk (een template) van een website kan makkelijk in een uurtje neergezet worden, maar kun je je wel een standaard website permitteren in deze tijden van economische schaarste, of wil je je echt onderscheiden van al die anderen? En hoe wil je dan dat de eerste indruk is: dat mensen je herinneren van dat je zo snel een website had staan of dat je zo’n goeie website hebt?  En zo heb ik nog wel meer vragen….

Nog lastiger en misschien wel nog belangrijker is het maken van een logo. Daarin ligt je hele identiteit besloten. Een logo is veel meer dan het “wat geinig bij elkaar zetten” van wat letters, er zit vaak een betekenis achter. Soms zijn de simpelste logo’s de beste, maar dat betekent meestal niet dat die ook “even snel” gemaakt zijn. Een knullig logo, geeft een knullige uitstraling, zo simpel is het eigenlijk 😉

Ik geniet van mijn werk en vooral als ik dat goed kan doen. Op een manier die mijn eigen vakkennis goed doet en die recht doet aan degene voor wie ik het doe. Dan krijg je blije reacties en daardoor ben ik ook weer blij.

Dus laten we anders gewoon eerst een keertje afspreken. Dan kan jij vast aan de slag met bedenken wat voor naam je wil, en voor jezelf op papier zetten waarom je een website wil, welke websites je mooi vind en welke niet (en vooral ook waarom niet) En misschien kun je vast aan een indeling beginnen. Ook al ga je niet met mij in zee: dat werk is nooit voor niets 😉

Ik hoor graag van je!

Doris Bartels
ontwerp * advies * begeleiding * bouw

hartelijke groet

Ha! Hummus!

Nou, vooruit dan maar, ik kreeg toevallig deze week weer het verzoek om mijn recept voor hummus (is het nou met een of met twee m’s?) eens door te geven. Het is hartstikke lekker, heel makkelijk, en goedkoop, de moeite waard om hier even te delen dus!

  • 3 tenen knoflook
  • 1 blik kikkererwten (zo’n kleine)
  • 1 eetlepel tahin (sesampasta)
  • theelepel sambal
  • olijfolie
  • 1 citroen
  • 1/4 theelepel komijn (djinten)
  • zout (liefst gemalen zeezout)
  • ter garnering een paar olijven en evt. wat peterselie

Knoflooktenen eerst in de keukenmachine fijnmalen. (Dit om te voorkomen dat je later te grote stukken knoflook in je saus hebt. )Blik kikkererwten laten uitlekken maar wel deel van vocht bewaren

Hou een a twee eetlepels kikkererwten apart. Doe alles in de keukenmachine (ik doe het altijd met staafmixer in zo’n kom, ook goed):

Pureren maar, ik vind het zelf het lekkerste om daarna nog wat van de bewaarde kikkererwten erdoorheen te roeren. 
Proef een beetje van de saus. Misschien moet je nog wat kruiden, olijfolie, citroensap of zout toevoegen. Als de hummus te dik is dan wat verdunnen met het bewaarde kikkererwten vocht.

p.s.:  Tahin is te verkrijgen bij Oosterse winkels en en vaak ook bij reformzaken/macrobiotische biologische dynamische enzovoorts
Kun je het nergens vinden, dan kun je tahin zelf maken met sesamzaadjes.

Kaartjes voor Joyce

Vandaag heb ik de visitekaartjes voor Joyce af gemaakt. Dat was een feest om die te mogen maken! Eerst hebben we samen gezeten om te kijken wat nou de kleuren zijn die Joyce aanspreken. Toen zijn we uitgebreid gaan brainstormen over wat Joyce beweegt en hoe zij in het leven staat.

Daar kwam in eerste instantie uit dat wat haar intrigeert is dat de dingen oneindig zijn in het leven en met name bij het leren: ze komen en ze gaan. We kwamen daardoor op het infinity symbool en ik maakte een ontwerp dat daarop was gebaseerd.

Maar toen ik daarmee bezig was kreeg ik ook ontzettend zin om met de letters van haar naam te spelen, gewoon omdat het kon en omdat ik daar plezier in had. En ik wist natuurlijk dat Joyce wel wat kon hebben: het hoefde niet zo braaf te zijn, het mocht best wel kunstzinnig.

Al doende bedacht ik dat ik toch ook iets wilde met haar favoriete schrijver, Haruki Murakami. Juist omdat hij ook zulke speelse creatieve dingen schrijft. Die speelsheid wilde ik laten terugkomen op de achterkant en dan ook heel letterlijk: door de interfererende kleuren dansen de letters je tegemoet, en je moet er een beetje moeite voor doen om het citaat te kunnen lezen. Zoals je in het leven ook een beetje moeite ervoor moet doen om er wat van te maken.

Ook het materiaal is bijzonder. De kaartjes zijn gedrukt dikker dan normaal (600gsm), daarbij zijn er via de Quadplex techniek 4 lagen Mohawk Superfine papier samengeperst inclusief een gekleurde zijkant. Dus zelfs liggend op een stapeltje ziet het er heel bijzonder uit. Joyce blij. Ik blij!

Bij de visboer

Vanmiddag was ik even in Wormerveer op het Marktplein en ik besloot om een visje te gaan eten bij de visboer op de hoek. Ik bestelde een portie kibbeling en ging aan de raamkant zitten om er even van te genieten.

Naast mij kwam een oude man zitten, hij zag er een beetje sjofel uit, en hij ging nét iets te dichtbij zitten met zijn haring met uitjes. ” Zo. Hier zitten we goed” zei hij. “Ja,” zei ik, “lekker warm en droog, en met een mooi uitzicht op het plein”

Ik hoorde hoe hij aan zijn haring begon en ik griezelde een beetje, ik zag zijn slechte gebit.

“Smaakt het?” Vroeg hij. “Ja”, zei ik, “lekker, maar wel een beetje taai.” “Hoezo saai?” zei de man. “Taai!” zei ik, “T-t-t-taai” articuleerde ik nog eens nadrukkelijk. “Hebbie wel goeie tanden dan”  vroeg hij, en hij ontblootte ongevraagd de zijne.

Ik vroeg: “Hoe smaakt die haring van u?”

“Oh lekker hoor”, zei  de man terwijl hij de uitjes uit het bakje begon op te likken met zijn tong, “ik neem altijd een harinkie als ik naar het koor ga, dat smeert de keel.”

“Gaat u zo nog naar een koor dan?”

“Nee, ik ben al geweest” zei de man, “ik zing bij Alma Musica en ik neem altijd iedere week een harinkie achteraf, nooit vooraf hoor, anders stink ik zo uit mijn strot”

Ik zei: “maar als u hem vooraf neemt dan laten ze  u lekker veel solo zingen”

“Hebbie soms verstand van zingen dan, zing je zelf ook?” vroeg hij.

Ik antwoordde dat ik in een bandje zing, en hij vroeg wat voor muziek we maakten. Toen ik antwoordde dat we een beetje van alles wat speelden zei hij:

“Da’s mooi. Mijn zoon speelde ook in een bandje. Baksteen heette dat, ken je dat?” Ik kende het niet.

“Hij is nu gestopt met zingen daar, want hij is dood.”

Ik wist even niet wat ik moest zeggen.

“Hij is 40 jaar geworden” vertelde de man. “Hij had kanker.”

Ik wist niks anders te zeggen dan: “Jeetje, das ook niet makkelijk voor u”

“Ja hè, het is me wat”  zei de man. Hij stond op, zette zijn muts op en zei: “Nou, eet smakelijk nog, tot ziens”

Logo, visitekaartje, website voor Monique Lohuis kindercoach

Met heel veel plezier heb ik gewerkt aan de huisstijl voor Monique Lohuis, kindercoach. Monique vroeg mij een logo te ontwerpen, een visitekaartje en een website.

Toen ik haar vroeg hoe zij kon beschrijven wat haar werken met kinderen (en ouders) precies inhield vertelde ze mij dat het belangrijkst is, dat “het er al is.” en dat zij eigenlijk net als bij het pellen van een ui probeert te komen tot de kern. Dat vond ik een heel mooie omschrijving die ik heb uitgewerkt in het logo voor haar bedrijf.

De schillen van de ui zijn weliswaar enigszins abstract nog te herleiden, maar ook kun je er een jonger persoon in zien die beschermd wordt, of opgevangen wordt door een ouder, een verzorger, een coach…


 

Op basis van dit logo heb ik verder een visitekaartje en website uitgewerkt.

De kleuren zwart, wit en groen zijn nadrukkelijk aanwezig.

Monique wilde graag een heldere, vrolijke site, liefst met handgetekende objecten, maar vooral ook een site die heel eenvoudig en daardoor heel overzichtelijk is. Daar zijn we aardig in geslaagd al zeg ik het zelf. 😉

 

 

 

 

 

 

 

http://www.moniquelohuiskindercoach.nl/